Spotkania formacyjne, dni skupienia i czas głębokiej modlitwy pomagały nam w ciszy na nowo rozpalać miłość do Boga, wsłuchiwać się w Jego głos i zaczerpnąć sił na dalszą drogę. Nie zabrakło również wspólnych wyjść w góry, radości, rozmów i chwil, które umacniały nasze siostrzane więzi. Piękno przyrody sprzyjało zarówno modlitwie i refleksji. Bogu dziękujemy za ten błogosławiony czas – za duchową odnowę, wzajemną bliskość, radość wspólnoty i nowe siły na kolejne lata posługi oraz wiernego podążania drogą powołania.