Z okazji rekolekcji nasza Matka Wanda przesłała nam bardzo głęboki list, który był częścią kilku chwil refleksji. O. Teodoro, w swoich konferencjach, często odwoływał się do listu naszej Matki, do naszego ustawodawstwa i wskazań naszego świętego Założyciela, o. Zygmunta Gorazdowskiego, którego nazywa swoim ojcem duchowym po lekturze książki „Wezwani do miłosierdzia”. O. Teodoro pomógł nam na nowo odkryć piękno i wartość życia zakonnego oraz co znaczy być Oblubienicą Chrystusa. Zwrócił również uwagę na zagrożenia i ataki na powołanie zakonne, które pochodzą z zewnątrz i od nas samych. Liturgię rekolekcji ożywiły i ubogaciły kolędy w języku portugalskim i polskim, śpiewane z wielkim zapałem przez siostry brazylijskie i polskie, wyrażające w dwóch językach komunię i bogactwo różnorodności kulturowej. Dziękujemy Bogu za bogactwo tych rekolekcji; naszej Matce Wandzie za list i modlitwę; Brazylijskiej Delegaturze za zaproszenie dobrego rekolekcjonisty ks. Teodoro; Siostrze Doris i wspólnocie w Kurytybie za gościnne przyjęcie sióstr rekolektantek, za przygotowanie domu i dostosowanie go pod każdym względem, aby stał się Wieczernikiem, gdzie spotkanie z Panem i z samym sobą stalo sie możliwe. W tym czasie rekolekcji. pamiętalysmy w modlitwie o całej Naszej Rodzinie Zakonnej. Niech Bóg będzie uwielbiony za to, że nas powołał do zycia zakonnego i za swoją obecność pośród nas.

s. Inviolata Lesniak CSSJ